Goede voornemens? Meestal heb ik er geen. Ik probeer sowieso te genieten van iedere nieuwe dag. Goed te zijn voor andere mensen, mild te zijn voor mijzelf en oog te hebben voor het eenvoudige. Zondag vier januari wandelde ik een etappe van Ontmoet de Achterhoek. Iets dichter bij huis vanwege de sneeuw. Ik was gebleven in Zelhem, vandaag ben ik gestart in Westendorp.
Een Koning aan de Keizersdijk.
Mijn schoonmoeder is geboren en opgegroeid in Westendorp, in het oude tolhuis. Meer dan een halve eeuw zat ze bij de toneelvereniging en gymnastiekvereniging van het dorp. Ze had mooie historische fotoโs en getypte teksten van de toneelvereniging zoals het volkslied van Westendorp. Deze etappe start bij de bushalte tegenover het pannenkoekenhuis. Vandaaruit ging het richting Kulturhuus de Vos en wandelde ik het buitengebied van Westendorp in.
Er lag nog flink wat sneeuw. Heerlijk om door zoโn winters tafereel te mogen wandelen! Het gekraak van de sneeuw onder mijn wandelschoenen doet me altijd aan vroeger denken. Aan de vele witte winters uit mijn jeugd. Als er sneeuw lag, bracht mijn moeder mij als klein meisje op de slee naar school. Dan gingen de laarzen uit bij de kapstok en gingen we op onze sokken het behaaglijke lokaal binnen. In de straat waar ik woonde, maakten we sneeuwpoppen en igloโs. Mijn moeder offerde een paar knopen op voor de ogen van de sneeuwpop. Een eeuwenoude traditie die hopelijk nog lang blijft bestaan. Voor de perfecte sneeuwman kunnen we de Amerikaan Ignacio Marc Asperas om advies vragen. In 2011 kreeg hij patent op een vijfentwintig paginaโs lange werkbeschrijving voor de perfecte sneeuwpop?! Typisch iets van sommige volwassenen.. het creatieve (kinder) brein lam leggen.
Aan de Keizersdijk ontdekte ik een koning. Onderweg naar de kribbe natuurlijk. Al was het kerststalletje dat ik later ontdekte tussen de bomen leeg en verlaten. Ik wandelde langs oude besneeuwde schuurtjes, langs de Slingebeek en door het rabatbos Noorderbroek. Er heerste een serene rust, slechts nu en dan andere wandelaars. Wat een rijkdom om zoveel mooie natuur zo dicht bij huis te hebben. Dat is mijn goede voornemen voor dit jaar. Vaker tijd vrijmaken voor een wandeling. Vaker mijn hoofd vrijmaken van de stroom aan gedachten en zorgen.
Nabij Varsseveld begon het te sneeuwen. Ik vond het prachtig en liep met een glimlach door de koude buitenlucht. Een tegemoetkomende fietser dacht er duidelijk anders over en keek met een alles behalve vrolijke snoet onder een capuchon vandaan die met รฉรฉn hand diep over de ogen werd getrokken. Bijna bij het eindpunt maakte ik de allerlaatste foto van deze etappe. Van het allermooiste sneeuwpoppengezin dat ik ooit heb gezien! Chapeau voor de makers! Daar wordt een mens toch blij van. Chapeau voor Henk en Ans van Mooi Achterhoek. Want ook van deze prachtige wandeletappes wordt ik ontzettend blij. Ik kijk uit naar de volgende. Dan weer verder waar ik was gebleven.
Klomptgoed 