๐“š๐“ช๐“ถ๐“ฎ๐“ป ๐“ฟ๐“ธ๐“ต ๐“ฟ๐“ฎ๐“ป๐“ฑ๐“ช๐“ต๐“ฎ๐“ท

De slaapkamer is misschien wel het meest belangrijke stukje (t)huis in ons leven. Gemiddeld slapen we zoโ€™n 30 jaar in ons bestaan! De kamer waarin alle emoties de vrije loop kunnen worden gegeven, omdat je je er meestal veilig en geborgen voelt. Hoe mooi als het dan ook nog eens een heel persoonlijke ruimte is, een kamer vol verhalen.

Het nieuwe bed stond al langer op ons wensenlijstje. Gemaakt van oersterk wildeiken, met bijna tot geen gebruik van metalen onderdelen. Het zogeheten โ€˜schwebebettโ€™ werd op maat gemaakt in Zuid-Duitsland. Het doet zijn naam in ieder geval eer aan, het lijkt daadwerkelijk of het bed zweeft boven het kleed! Wat kleur betreft had ik de vrije hand, ik koos voor donkerblauw. Donkerblauwe wanden afgewisseld met een kleine twee meter bloemenbehang dat doet denken aan een stilleven van Jan Davidsz. de Heem. Een stukje kunst in de slaapkamer, iets waar ik niet zonder zou kunnen in mijn leven. Ik ben verzot op kunst. Kunst vertelt een verhaal, kunst inspireert tot het bedenken en vertellen van eigen verhalen. Op mijn nachtkastje ligt ook altijd een verhaal, gebonden in papier uiteraard (ik ben anti E-reader). Op het moment van schrijven ligt er het boek van de Duits- Libanese schrijver Pierre Jarawan, The Storyteller. In de Engelse taal, zo lees ik ze het liefst.

Aan de wand koos ik voor kunst met een twist. Twee oude schilderijen van Vermeer in een nieuwe tijd. Het meisje met de ballon en Het straatje van Delft. Op het tafeltje eronder staan twee kleine beeldjes die ik ergens in mijn kindertijd heb gekregen van mijn moeder. We kochten ze bij een kleine kunstwinkeltje waar we regelmatig even binnenstapten. Op het ladekastje staat een foto van mijn grootouders, de ouders van mijn moeder. Zij zijn enorm belangrijk voor mij. Van jongs af aan bracht ik iedere vakantie en lang weekend vrij bij hen door op hun Achterhoekse boerderij. Mijn opa leerde mij bijzonder veel over de natuur, de dieren en hout bewerken. Als het regende en het echt geen weer was om naar buiten te gaan, had ik natuurlijk de enorme โ€˜dealeโ€™ als speelterrein. Soms nam mijn opa me ook mee naar het werkschuurtje en liet me een iets maken van reststukken hout. Zo leerde hij me allerlei gereedschap gebruiken om nauwkeurig te meten, zagen, schuren, boren en spijkeren en tot slot alles weer netjes aan kant maken. Van oorsprong komen ze beiden uit Zeeland, op latere leeftijd zijn ze naar hun geboortegrond teruggekeerd. Voor het fotolijstje ligt een grote platte Zeeuwse oester. Deze worden met de hand beschilderd, een Zeeuws Blauw kunstwerkje. 

Op de stoel staat een kussen gemaakt van een oud T-shirt door Atelier Net ff Anders. Een T-shirt waar ik nooit afstand van heb kunnen doen. Ik kocht het in de puberteit in een zomervakantie op de camping in de Betuwe. Mijn vakantievriendje Jeroen had hetzelfde T-shirt, gekocht bij dezelfde Cool Cat in Utrecht. Roze en tuttig was niet mijn ding, ik droeg liever zwart en stoer. Many Colors in Utrecht was een favoriete winkel. Je kon er kleding kopen van vele Hardrock bands waar ik toen voornamelijk naar luisterde. Het shirt lag lange tijd onderop de stapel in de kast. Totdat ik zag dat Atelier ff Anders prachtige dingen maakt van oude kledingstukken. Zo kwam ik op het idee om mijn shirt weer zichtbaar te maken in de vorm van een kussen.

Souvenirs zijn leuk. Een herinnering aan bezochte landen en steden. Zo bezoeken wij ook altijd graag bijzondere kerken. In een aantal van die kerken kochten we een rozenkrans. Zo hangt er รฉรฉn uit de Notre Dame in Parijs en ook eentje uit de Dom in Trier. In Griekenland kocht ik de handgemaakte Kombolรณi kralen (bidkralen) van lavasteen in รฉรฉn van de officiรซle Kombolรณi musea. De Griekse โ€˜Tamataโ€™ met een oor komt van Kreta. De kleine metalen plaatjes worden in de kerk gehangen om te bidden of te danken voor genezing van bijvoorbeeld een bepaald lichaamsdeel of een babywens. Zo zijn er dus plaatjes met een arm, een hart of een baby. Er zijn ook schildjes met een auto om te bidden voor een veilige reis etc. Marc vond het grappig om deze met een oor te kopen in de hoop dat ik beter zou gaan luisteren (lees gehoorzamen). Maar ja, het plaatje is niet opgehangen in het Griekse kerkje waar we hem kochten, dan gaat zijn werking natuurlijk verloren.

Al met al dus echt een kamer vol verhalen. Vol herinneringen en kleine dierbare spulletjes. Een slaapkamer met niet alleen maar nieuwe spullen, soms moet je dingen een tweede leven gunnen en jezelf richten op duurzaamheid. Wij zijn superblij met het tweedehands ladekastje en perfect bijpassende donkerblauw verduisterende gordijnen! Een slaapkamer die we eigenhandig hebben verbouwd en gemaakt tot deze veilige, gezellige en geborgen plek.  Waar ik me even terug kan trekken met een boek of beker thee. Een slaapkamer die ons na jaren hopelijk nog net zo gelukkig maakt als nu, vol nieuwe verhalen.

Zo begon het verhaal van de kamer vol verhalen, als een onbeschreven blad.

2 gedachten over “๐“š๐“ช๐“ถ๐“ฎ๐“ป ๐“ฟ๐“ธ๐“ต ๐“ฟ๐“ฎ๐“ป๐“ฑ๐“ช๐“ต๐“ฎ๐“ท

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s